دکتر فرشته گرامی، در گفت وگو با خبرنگار «سیرجان خبر» حجاب را فراتر از یک حکم فقهی دانسته و آن را ابزاری مؤثر برای حفظ سلامت روان، تنظیم هیجانات و تأمین آرامش اجتماعی معرفی میکند.
وی با استناد به مبانی روانشناسی شناختی–رفتاری، حجاب را نوعی «مرزبندی روانی سالم» میداند که به فرد کمک میکند فضای امنی برای خود بسازد و از مواجهه با تنشها و تحریکات بیرونی دور بماند. در همین راستا، به آیه ۵۹ سوره احزاب اشاره میکند که میفرماید: «ذٰلِکَ أَدْنَىٰ أَن یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ». این آیه، نشان میدهد که پوشش صحیح، از میزان مزاحمت و اضطراب اجتماعی میکاهد و به امنیت روانی زنان در جامعه کمک میکند.
دکتر فرشته گرامی معتقد است مفاهیمی مانند «وقار»، «حیا» و «سکینه» که در قرآن مطرح شدهاند، با ساختارهای دفاعی سالم در روان انسان هماهنگ هستند. برای مثال، وقار بهمعنای طمأنینه در رفتار، معادل بلوغ هیجانی است و حیا نیز بهعنوان بازدارنده درونی، نوعی تنظیم هیجان به شمار میرود. بهویژه واژه «سکینه» در قرآن، آرامشی است که از درون شخص میجوشد و حاصل اتصال ذهن و روح با معنا و ایمان است. زن محجبه با نهادینهسازی این مفاهیم، مقاومتی روانی در برابر فشارهای بیرونی پیدا میکند.
وی به نقش زنان محجبه در شرایط بحرانی مانند جنگ و پساجنگ اشاره میکند. به باور او، چنین زنانی میتوانند از تکنیکهایی چون «صندلی خالی»، «نوشتن احساسات» یا «گفتوگوی درونی» بهره ببرند. وی این فرآیند را شبیه نجواهای حضرت علی(ع) با چاه توصیف میکند؛ یعنی تخلیهای امن و معنوی برای پیشگیری از انفجار هیجانی. در چنین موقعیتهایی، حجاب نقشی فراتر از پوشش دارد و زن با حفظ ارتباط معنوی خود، بهعنوان پایگاهی روانی و عاطفی، ثبات را به فضای خانواده بازمیگرداند.
دکتر گرامی در ادامه به پیوند آموزههای قرآنی با تمرینهای رواندرمانی مانند تنفس آگاهانه اشاره میکند. او به سوره شمس استناد میکند که در آن به «نَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا» سوگند خورده شده است؛ این آیه نشان میدهد که نفس قابل تربیت و تزکیه است، امری که در رویکردهای مدرن مانند ذهنآگاهی (Mindfulness) نیز بسیار برجسته است. به گفته وی، زنان محجبه میتوانند با تمرین تنفس دیافراگمی همراه با ذکرهایی مانند «یَا سَلَام»، آرامش روانی، تمرکز و تعمیق هویت دینی را در خود تقویت کنند. چنین تمرینهایی رابطه بدن و روح را بازسازی کرده و به افزایش تابآوری روانی میانجامند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به نقش مادر محجبه در تربیت فرزندان پرداخت. به گفته او، قرآن مادر را مظهر مهر، تربیت و انتقال ایمان میداند. مادر محجبه، با سبک زندگی خود، بدون نیاز به بیان مستقیم، اعتمادبهنفس، نظم، وقار و اخلاق را به کودک میآموزد. کودک با الگوبرداری رفتاری، پایههای هویتی خود را از او میگیرد. وی افزود: چنین الگوگیری، باعث شکلگیری خودپنداره مثبت، حساسیت اخلاقی و درک سالم از هویت شخصی و اجتماعی در کودک میشود.
در پایان، دکتر گرامی نسبت به آسیبهای روانی و اجتماعی بیتوجهی به حجاب هشدار میدهد. در فرهنگی که بر ظاهرگرایی و نمایش افراطی تأکید دارد، نبود حجاب میتواند پیامدهای سنگینی در پی داشته باشد. وی از جمله این آسیبها، به اختلالات خودپنداره، اضطراب اجتماعی، وسواس ظاهری و نارضایتی درونی اشاره میکند. از منظر اجتماعی نیز، این وضعیت موجب شیانگاری زنان، کاهش اعتماد بینفردی و سطحی شدن روابط انسانی میشود. به باور او، حجاب تنها یک پوشش نیست؛ بلکه حفاظی است بر روان، هویت و کرامت زن. سپری است در برابر فشارهای بیرونی، و ابزاری برای حفظ آرامش، وقار و عزت انسانی.
https://sirjankhabar.ir/?p=69758
