به گزارش “سیرجان خبر”، قیمت نفت در حال حاضر در سطح جهانی براساس عرضه و تقاضا تعیین می شود، براین اساس نقش بازار در تعیین قیمت نفت غیر قابل انکار است و در این خصوص عرضه و تقاضا محور تعیین نقش بازار در تعیین قیمت نفت است، لذا در بازار های متعارف زمانی که بدلیل عواملی همچون وجود مازاد عرضه، قیمت کاهش می یابدمنطقا عرضه می بایست کم گردد تا قیمت افزایش یابد. در بازار نفت، کشورهایی که عرضه کننده هستند با توجه به اینکه بودجه آن ها وابستگی بسیار زیادی بر درآمدهای نفتی دارد، برای جبران کسری بودجه خود علیرغم کاهش قیمت بازار اقدام بر عرضه مجدد می نمایند که این امر موجب تشدید روند کاهش قیمت می شود.
در این میان عربستان به عنوان بزرگترین تولید کننده نفت در ماه سپتامبر ۱۰۷ هزار بشکه افزایش تولید داشته است و از طرفی اعمال تخفیف در قیمت فروش در آسیا برای تحویل در ماه های آینده به بهانه حفظ سهم در بازار آسیا اقدام دیگری است که از سوی عربستان صورت گرفته و منجر به تشدید روند کاهش قیمت نفت از این جهت گردیده است.
نکات مثبت کاهش قیمت نفت برای آمریکا
از نکات مثبت می توان به فشار بر اقتصاد روسیه و مجبور کردن این کشور برای ورود به تعاملات سیاسی اشاره کرد زیرا این یک حقیقت است که روسیه با نفت زیر ۱۰۰ دلار با اقتصاد بسیار متزلزلی مواجه خواهد شد، لذا کاهش قیمت نفت یکی از حربه های آمریکا برای فشار به روسیه می باشد منتها این امر باید مدیریت شده باشد.
آمریکا با وارد کردن روزانه ۱۷ میلیون بشکه نفت خام یکی از بزرگترین وارد کنندگان نفت خام در دنیاست و این کاهش قیمت هزینه واردات را برای این کشور کاهش داده که این امر قطعا به نفع آمریکا است.
این فرضیه که عربستان با آمریکا از طریق کاهش قیمت نفت تقابل می کند مورد قبول نیست بلکه عربستان همیشه در امتداد منافع آمریکا حرکت کرده و با مدیریت عرضه خود، آمریکا را به تولید کننده انحصاری نفت از ذخایر غیر متعارف تبدیل کرده است و از ابتدا عربستان با تئوری امنیت تقاضا، هیچ وقت از قیمت بالا برای نفت استقبال نمی کرده است.
پیش بینی می شود اوپک اقدام قابل توجهی در این خصوص از خود نشان ندهد چون عربستان به عنوان عضو مهم در اوپک که دغدغه آن ورود به بازار بوده است لذا هیچ گاه حساسیتی نسبت به کاهش قیمت نفت نداشته است.
کشور عراق نیز به عنوان عضو دیگر اوپک دارای میادینی است که با هزینه ۵ تا ۱۰ دلار می تواند نفت خود را تولید کند لذا اگر قیمت نفت به ۴۵ دلار برسد استمرار تولید برای این کشور به صرفه خواهد بود.
لیبی نیز با وجود وضعیتی مشابه با افزایش تولید، سرمایه بیشتر را به دست خواهد آورد.
تنها کشوری که دغدغه قیمت نفت را در اوپک دارد ایران است چون سود ایران در نفت گران است.
به فرض کاهش یافتن تولید اوپک و فرض افزایش قیمت نفت باز هم منافع قابل توجهی برای ایران حاصل نمی گردد چون همیشه ایران با مشکل تحریم و محدودیت در صادرات و استفاده از درآمدهای نفتی مواجه است.
از طرفی کاهش درآمدهای نفتی عربستان روند حمایت های مالی آن ها از گروههای تروریستی را کاهش داده است و اگر ما از این منظر نگاه کنیم همت و تلاش ما را بر عدم وابستگی بودجه به نفت طرح ریزی کنیم و براساس ملاک های اقتصاد مقاومتی عمل کنیم این تهدید می تواند تبدیل به فرصتی ناب و تاثیر گذار شود.
یادداشت/ محمدحسین شاهمرادی
https://sirjankhabar.ir/?p=22835


